Ik zag een reportage van Omroep Brabant over Royal Swinkels —de eigenaars van Bavaria, de brouwerij uit Lieshout— die met BarLoca komen, een Italiaanse wijn zonder alcohol, in blik. Ik moest er wel om lachen, dat geef ik toe.
Ik ga hier niet doen alsof ik ineens overtuigd ben van alcoholvrije wijn, en ook niet de ambassadeur uithangen. Mijn smaak is heel duidelijk: een manzanilla met die bijna zilte kant, een champagne met spanning en gist, een port die je rustig drinkt.
Wat de reportage vertelt
Royal Swinkels is al tweeënhalf jaar bezig in het lab met BarLoca. Ze proefden honderden alcoholvrije wijnen voordat ze uitkwamen bij een wijn uit Zuid-Italië die het proces goed doorstond. Ze gebruiken dezelfde lage-temperatuurtechniek als bij hun alcoholvrije bier, met als argument dat daardoor meer aroma, structuur en karakter behouden blijft.
Wat me het meest opviel was niet de wijn zelf, maar de bijna berustende bekentenis van hun smaakspecialist: rood en wit zijn gelukt. Rosé, nog niet. En over mousserend wordt niet eens gesproken.
Dat vond ik interessanter dan het product zelf. Want rosé en mousserend zijn geen grillige stijlkeuzes binnen wijn: het zijn juist de moeilijkste stijlen om zonder alcohol na te maken.
De verpakking, niet de inhoud
De reportage laat nog iets zien wat ik niet verwachtte: bij de proeverij op straat klaagden mensen niet zozeer over de smaak —”het smaakt echt naar wijn”, zei iemand; een ander vond het wat zoet— maar over het blikje. Het is blijkbaar lastiger te accepteren dat wijn niet uit een fles komt of in een glas geschonken wordt, dan dat er geen alcohol in zit.
En daar heb ik zelf iets over te zeggen, want ik heb al jaren blikjes wijn thuis staan zonder dat het me ooit dwars zat: een droge rosé van Gatão uit Portugal, en een 2Wine rosé —Nederlands merk uit Zoetermeer, Franse wijn uit de buurt van Bordeaux—, met 12% alc.
Wat al bestaat, mét alcohol
Wat Royal Swinkels als technische grens ziet in 2026, bestaat al jaren op de markt, zolang de wijn zijn alcohol behoudt.
- Gatão heeft al jaren een droge rosé in blik —ik heb er zelf een thuis staan—, al bestaat hun echte mousserende versie, de Sparkling Medium Dry, alleen in fles.
- 2Wine, het Nederlandse merk (met vestiging in Zoetermeer) dat zich in 2021 presenteerde als de eerste kwaliteitswijn in blik in Nederland, gebruikt eigenlijk Franse wijn: hun rosé komt uit de streek IGP Atlantique, bij Bordeaux, en hun brut is gemaakt van Glera —de druif van Prosecco—, Chardonnay en Verduzzo. Al is een echt mousserende wijn —met de hoge druk van de traditionele methode of de Charmat-methode— eigenlijk onmogelijk in blik: het dikke glas van de fles bestaat juist om die druk te weerstaan. Wat wel in blik past, is een gewone droge rosé, zonder meer.
- Miguel Torres gaat met zijn Natureo Sparkling Rosé nog verder: rosé, mousserend én zonder alcohol —0,0%—, gemaakt van Syrah en Cabernet Sauvignon, met tonen van granaatappel en een vleugje vanille. In fles, dat wel. En het is geen alleenstaand geval: er bestaat al een hele categorie mousserende rosé zonder alcohol, met merken als Kolonne Null, French Bloom, Vitisecco, Zeno of Pierre Zero, vooral in Duitsland, Frankrijk en de Benelux. Het bewijst dat mousserende rosé zonder alcohol geen onmogelijke grens is.
Kortom: het blikje laat een droge rosé toe, maar geen echte mousserende wijn —dat vraagt om een fles—. En mousserende rosé zonder alcohol bestaat juist al wel, in fles, zoals Torres laat zien.
Rosé heeft mooie herinneringen voor mij: Provence —ik herinner me een bezoek aan Domaine Ott, in Bandol, met die herkenbare amfoorvormige fles—, en ook Argentinië, met Jean Bousquet: een Franse wijnbouwer uit Carcassonne die in 1990 zo overtuigd raakte van het potentieel van de Valle de Uco dat hij zijn familiewijngaard verkocht en op 1.200 meter hoogte ging planten, in Gualtallary, Tupungato. Daar komt zijn mousserende rosé vandaan, volgens de Charmat-methode, van Pinot Noir en Chardonnay. En ik herinner me ook dat het in Europa, amper zes jaar geleden, heel normaal was om geen alcoholvrij bier te vinden in landen als Kroatië. Nu vind ik dat heel gewoon. Ik blijf denken dat alles zijn moment heeft.
