In mijn recente column (wat gaan we doen met STËLZ?), slechts een maand geleden geschreven, bleek mijn vermoeden juist. Het veranderde in een lawine van irritatie. Er was geen houden aan: omdat het niet in de code stond, was het maar al te makkelijk om die kortingsbonnen te gebruiken. Wat een elegantie, nietwaar?
Dit heeft ertoe geleid dat zelfs Van Hasselt van het Trimbos-instituut dit naar een niveau tilde dat al te voorzien was: een verbod op alcoholreclame zou de oplossing zijn. Dit is precies wat we nu lezen bij RTV Utrecht. Nu is de vraag: wie zullen de lont in dit eindeloze kruitvat van schandalen blijven steken? Alles waar alcohol in zit, op één grote hoop gooien. Dat is de kern van de zaak.
En ondertussen ontvang ik de veelbelovende rapporten over de wijnproductie in Nederland: een piepkleine productie, die een wijnmaker met zijn ogen dicht zou kunnen beheersen, maar die aan alle kanten uitdagend is. Die arme wijnmaker, de hele dag aan het huilen. Dat begrijpt niemand. Alles is wit of zwart. Ja of nee.
