Afgelopen week kwam een Amerikaans toestel in de problemen vanwege heftige turbulentie. Wetenschappers wijzen erop, dat de klimaatverandering voor meer en heftiger turbulentie zal zorgen.
Het probleem is dat de instrumenten in de cockpit niet altijd de turbulentie zien aankomen. Met onweersbuien is dat wel het geval. De radar geeft door een rode kleur aan, dat slecht weer op komst is en vaak wordt de verkeersleiding gevraagd, om een nieuwe route om het slechte weer te vermijden.
Persoonlijk heb ik vaak van doen gehad met dit verschijnsel. Zo vloog ik over Indonesië, alles leek op een ‘Gentlemans Flight’ toen plotseling een niet gesignaleerde turbulentie optrad. Het vliegtuig werd als het ware in een lift naar boven gegooid. De passagiers konden niet tijdig worden gewaarschuwd, zodat de net geserveerde lunch door de lucht vloog. Het gevolg: geschrokken passagiers en het eten tegen het plafond.
Een ander incident was – komende uit Auckland Nieuw-Zeeland- met bestemming Los Angeles was ons toestel op ‘final approach’ met zicht op de runway toen we getroffen werden door de bliksem. Een harde knal op de neus van het vliegtuig en de piloten van de 747 die – geconcentreerd op de landing – zich een hoedje schrokken. De captain besloot de kist toch neer te zetten. Ook de radar gaf toen geen onweersbeeld. De toren zag het ook niet aankomen.. We konden veilig landen. Technisch personeel inspecteerde de neus en vonden een aantal inslagen, maar die zaten niet diep. Ons vliegtuig kon zijn reis naar Londen voort zetten.
Vliegen blijft veilig, hoewel er rekening moet worden gehouden met plotseling opkomende turbulentie. In de simulater – waar iedere piloot een paar keer per jaar – wordt getest zal meer aandacht aan snel opkomende turbulentie worden besteed.
